Teddy Duchamp - jeden z głównych bohaterów opowiadania "Ciało" zamieszczonego w zbiorze Cztery pory roku oraz nakręconego na jego podstawie filmy Stań przy mnie.


Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Teddy Duchamp to w miarę wysoki chłopiec o włosach w kolorze ciemny blond i ciemnych oczach. Nosi okulary w czarnych, grubych oprawkach, których szkła są czasem porównywane do denek od słoików. Prócz tego chłopak korzysta z aparatu słuchowego.

W filmie Stań przy mnie chłopak przez większość czasu ma na sobie ciemnozieloną koszulkę z krótkim rękawem oraz ciemnie dżinsy. Pod bluzką zaś schowany ma nieśmiertelnik.


Charakter[edytuj | edytuj kod]

To najbardziej specyficzny osobnik spośród czterech głównych bohaterów. Teddy jest bardzo temperamentny, wystarczy jedno niewłaściwe słowo dotyczące jego ojca, by wpadł w szał. Ryzyko to jego chleb powszedni; miejscami trudno stwierdzić, czy więcej w nim odwagi, czy głupoty. Poczucie humoru nastolatka z kolei jest dość nikłe - zazwyczaj nie rozumie żartu nawet wtedy, kiedy sam przypadkiem go opowiada. Prócz tego nierzadko wykazuje się sporą naiwnością, bardzo łatwo go okłamać.


Biografia[edytuj | edytuj kod]

Teddy to jedyne dziecko państwa Duchamp. Jego ojciec był weteranem wojennym, którego psychikę doświadczenia z frontu zniszczyły do tego stopnia, iż niejednokrotnie tracił nad sobą kontrolę, czego Ted boleśnie doświadczył na własnej skórze. Gdy syn mężczyzny miał osiem lat, ten wściekł się na niego, kiedy chłopiec przez przypadek stłukł szklankę i za karę przypalił mu uszy rozgrzanym nad paleniskiem prętem. W efekcie młodszy Duchamp wylądował w szpitalu, gdzie udało się wprawdzie częściowo mu pomóc, aczkolwiek nie uratowano już jego słuchu. Od tamtej pory Ted nosił aparat słuchowy, zaś jego ojciec zamieszkał w ośrodku dla weteranów z urazami psychicznymi.

Mimo ów tragicznego wypadku Teddy nigdy nie przestał podziwiać swojego rodzica. Przez całą podstawówkę pragnął iść w jego ślady i zaciągnąć się do wojska, aczkolwiek jego marzenia legły w gruzach zaraz po ukończeniu ostatniej klasy - jego wrodzona wada wzroku oraz uszkodzony słuch uniemożliwiły mu służbę. Choć chłopak chciał znaleźć sposób, by to obejść i tak czy inaczej się zaciągnąć, nic z tego nie wyszło.

Po finalnym ukończeniu szkoły, okupionym wieloma poprawkami i powtarzaniem roku, Teddy kupił swoje pierwsze auto, po czym zaczął wozić się tam, gdzie wcześniej widywano starszych braci jego przyjaciół oraz ich znienawidzoną przezeń bandę - do sali bilardowej, klubu, tawerny Sukeya czy też The Mellow Tiger. W późniejszym czasie zdobył pracę w Wydziale Dróg Publicznych w Castle Rock. Od tamtej pory jego głównym źródłem zarobku było łatanie dziur w asfalcie.

Teddy Duchamp zginął w wypadku samochodowym około 1972 roku w Harlow. Jadąc autem z grupką swoich przyjaciół oraz racząc się przy tym marihuaną i winem, zahaczył autem o słup telegraficzny. Auto, ściąwszy przeszkodę, przekoziołkowało kilkukrotnie. Praktycznie wszyscy pasażerowie, z Teddym włącznie, zginęli na miejscu.


Wystąpienia[edytuj | edytuj kod]


Cytaty[edytuj | edytuj kod]

To jego duch... pójdę go zobaczyć!
Będziemy bohaterami... Prawda?
Puszczaj, Gordie! Nikt nie będzie obrażał mojego starego. Puszczaj, cholera!
Dobra, sam chciałeś. To koniec. Sam chciałeś. Zabiję cię.


Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Tuż przed samym końcem podstawówki został zawieszony w prawach ucznia za wyzywanie pedagoga, który odradził mu próbę dołączenia do wojska.
  • Podczas badań zawodowych poprzedzających rekrutację do wojska komisja lekarska wystawiła mu kategorię 4-F.
  • Choć w opowiadaniu "Ciało" wspomniano, iż jego aparat słuchowy jest wyraźnie widoczny, w filmie nie rzuca się on w oczy.
  • Nie potrafi pływać.
  • Zgodnie z relacją Gordona, po spowodowaniu wypadku w Harlow Ted został pośmiertnie okrzyknięty "Psim Gównem Roku".
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.